مجموعة مؤلفين ( مترجم : عبد الحسين بينش )
36
مع الركب الحسيني ( با كاروان حسينى ) ( فارسي )
از زهرى نيز نقل مىكنند كه گفت عبدالملك بن مروان از من پرسيد : علامت كشته شدن حسين چه بود ؟ گفتم : در آن روز هر سنگى را برمىداشتم خون تازه زير آن ديده مىشد . عبدالملك گفت : من و تو در اين قضيه ناآشناييم ( كسى جز من و تو موضوع اين ديدار را نبايد بداند ) . » . « 1 » همچنين ابن عساكر از امّ حيّان نقل مىكند كه گفت : « هر سنگى را در بيت المقدس برمىداشتند زير آن خون تازه يافت مىشد ! » . « 2 » خوارزمى به نقل از حمّاد بن زيد « 3 » مىنويسد : « نخستين بارى كه زهرى در مجلس وليد بن عبدالملك صحبت كرد وليد گفت : چه كسى از شما مىداند كه در روز قتل حسين ( ع ) سنگهاى بيت المقدس چه كردند زهرى گفت : شنيدهام كه هر سنگى برداشته مىشد زير آن خون تازه ديده مىشد » . « 4 »
--> ( 1 ) . همان . ( 2 ) . تاريخ مدينة دمشق ، ج 14 ، ص 229 ؛ و ر . ك . بحارالانوار ، ج 45 ، ص 216 ؛ كامل الزيارات ، ص 93 ، باب 29 ، حديث شمارهء 20 ؛ مقتل الحسين ( ع ) ، خوارزمى ، ج 2 ، ص 102 . ( 3 ) . وى ابواسماعيل الازرق ، حمّاد بن زيد بن درهم الازدى الجهضى است . ابن سعد گويد : او طرفدار عثمانبود . در سال 98 به دنيا آمد و در سال 179 درگذشت ( ر . ك . تهذيب الكمال ، ج 7 ، ص 239 ؛ الطبقات الكبرى ، ج 7 ، ص 286 ) . ( 4 ) . مقتل الحسين ( ع ) ، خوارزمى ، ج 2 ، ص 102 ، شمارهء 18 ؛ و ر . ك . سير اعلام النبلاء ، ج 3 ، ص 314 ؛ المعجم الكبير ، ج 3 ، ص 113 ، حديث شمارهء 2834 ؛ الاتحاف ، بحبّ الاشراف ، ص 24 ؛ تاريخ ابن عساكر ، ترجمة الامام الحسين ( ع ) ، تحقيق محمودى ، ص 362 ، شماره 301 و 302 ؛ تاريخ مدينة الدمشق ، ج 14 ، ص 29 ؛ ابن عبدربّه در داستانى مفصّل - از زهرى نقل مىكند كه چگونه او و قتيبه نزد عبدالملك مروان در تالار وى آمدند و اين كه عبدالملك مروان پرسيد آيا خبر داريد كه در شب يا روز قتل حسين ] ( ع ) ] در بيت المقدس چه اتفاقى افتاد ؟ » و زهرى پاسخ داد : « آرى فلان كس - اسمش را نبرده است - براى من نقل كرد كه در آن شبهايى كه على بن ابى طالب و حسين بن على ( ع ) كشته شدند هر سنگى را كه در بيت المقدس برمىداشتند زير آن خون تازه ديده مىشد ! عبدالملك گفت : راست گفتى : همان كسى كه براى تو نقل كرد براى من نيز نقل كرد و شتر ديدى نديدى ! . . . ( ر . ك . العقد الفريد ، ج 4 ، ص 386 ) . از اين روايات چنين برمىآيد كه حاكمان اموى از نشانههاى خشمالهى به خاطر قتل سيّدالشهدا خبر داشتند ! ولى آيا علم به اين نشانهها آنان را از كشتن فرزندان حسين ( ع ) و مسموم ساختن و شكنجه كردن آنان باز داشت ؟ هرگز ! چرا كه برترى جويان و فسادگران در زمين ، از نشانههاى خداى انتقام گيرنده جبار رويگردان هستند !